Mehmet ile Handan öğrenci olup, aynı evi paylaşmaktadırlar.
Bir gün Handan ve Mehmet, Mehmet'in annesini
yemeğe davet ederler. Mehmet'in annesi akşam
yemeği süresince Handan'ı uzun uzun süzer ve
aslında Handan'ın çok alımlı ve güzel bir kız
olduğunu, acaba aralarında ev arkadaşlığından daha
ileri bir boyutta bir ilişkinin mevcut olup, olmadığını
merak eder.

Aklını okumuşcasına Mehmet annesine der ki:
Ne düşündüğünü biliyorum ama emin ol ki sadece ev
arkadaşıyız, ötesi yok.
Akşam yemeğinden sonra Mehmetin annesi evine
döner.
Aradan bir iki gün sonra Handan der ki:
Mehmet, annen bize yemeğe geldiğinden beri gümüş
çorba kasesini bulamıyorum.
Mehmet yanıtlar:
Annemin almış olabileceğini tahmin etmiyorum ama ben
yine de kendisine bir mektup yazayım.

Oturur ve yazar:
Anneciğim, gümüş çorba kasesini sen aldın demiyorum,
ama almadın da demiyorum.
Fakat konu şu ki: Sen bize yemeğe geldiğinden beri
gümüş çorba kasesi kayıp.
Sevgiler oğlun Mehmet.
Bir hafta sonra Mehmet'in annesinden mektup gelir:
Sevgili oğlum:
Handanla yatıyorsun demiyorum, ama yatmıyorsun
da demiyorum.
Fakat konu şu ki:
Handan kendi yatağında yatıyor olsaydı, gümüş
çorba kasesini çoktan bulmuş olurdu.
Sevgilerle annen...